PARAFIA
NARODZENIA NMP
Intencje mszalne | Zapowiedzi      
Strona główna Historia Parafia Kronika Galeria Bierzmowanie Różności
    Ważniejsze wydarzenia z życia parafii.
         Licznik odwiedzin



Dróżki
Łagiewniki
Odpust 2005
Pożegnanie Papieża
Św. Walenty
3 rocznica
Prymicje
Pielgrzymka do Włoch
Nauczycielu dobry...
Pielgrzymka

 

Dzień świętego Walentego



„We wszystkich mowach i w języku duszy
Nad wszystkie są dwa słowa,
Jak w kroplach rosy po suszy,
W nich skarb żywota się chowa.
Jak dwie perełki w oceanie życia,
Jak dwie gwiazdeczki na niebie,
Świecą nam do powicia
Dwa słowa - kocham ciebie.”

J.I. Kraszewski



     Popularne Walentynki to święto zakochanych, które obchodzone jest 14 lutego. Tego dnia ludzie wysyłają do ukochanych „walentynkę” - wiersz albo wyznanie miłosne. Niekiedy obdarowują się upominkami. Walentynki to święto wszystkich zakochanych, zarówno tych którzy są zakochani, kochają, jak i tych którzy są nieśmiali i obawiają się wyznać swoje uczucie. To święto również tych, którzy już kilka, kilkanaście, bądź kilkadziesiąt lat temu ślubowali sobie „miłość, wierność i uczciwość małżeńską”, czyli wszystkich małżonków.
     Nazwa „walentynki” pochodzi od imienia św. Walentego, patrona zakochanych oraz osób chorych na epilepsję i choroby nerwowe.

     Nabożeństwo miało odpowiednią oprawę

Wiadomości o św. Walentym są dość skąpe i niejednoznaczne. Żył w III w. i był kapłanem rzymskim. W czasie prześladowań (Klaudiusza II Gota), wraz ze św. Mariuszem i krewnymi, asystował męczennikom w czasie ich procesów i egzekucji. Wkrótce sam został pojmany i doprowadzony do prefekta Rzymu, który przeprowadził rutynowy proces polegający na wymuszaniu odstępstwa od Chrystusa. W tym celu kazał użyć kijów. Ponieważ nie przyniosło to oczekiwanego rezultatu, kazał ściąć Walentego. Stało się to 14 lutego 269 roku. Pochowano go w Rzymie przy via Flaminia. Brak bliższych wiadomości o nim nie przeszkodził w szybkim rozwoju jego kultu. Jego grób już w IV w. otoczony był szczególnym kultem. Nad grobem św. Walentego papież Juliusz I wystawił bazylikę ku jego czci. Odnowił ją później papież Teodor I. Bazylika wraz z grobem św. Walentego stała się prawdziwym sanktuarium i jednym z pierwszych miejsc pielgrzymkowych. W ciągu średniowiecza kult ten objął całą niemal Europę. W średniowieczu na terenie niemieckim Święty był wzywany jako orędownik podczas ciężkich chorób, zwłaszcza nerwowych i epilepsji. Na Zachodzie, zwłaszcza w Anglii i Stanach Zjednoczonych czczono św. Walentego jako patrona zakochanych. W związku z tym dzień 14 lutego stał się okazją do obdarowywania się drobnymi upominkami. W ikonografii św. Walenty przedstawiany jest jako kapłan w ornacie, z kielichem w lewej ręce, a z mieczem w prawej, także w stroju biskupa uzdrawiającego chłopca z padaczki.

Oddanie czci Reliwkiom Świętego przez ucałowanie     W dniu świętego Walentego wyrażanie uczuć ma charakter świąteczny, a zwyczaj choć przypisywany głównie zakochanym, obejmuje okazywanie ich także osobom bliskim, przyjaciołom. Czasy się zmieniły, ale część tradycji przetrwała. Walentynki w Polsce nie mają jeszcze swojej tradycji, powszechniej znane od lat 90-tych, napotkały silny opór części społeczeństwa niechętnie patrzącego na wdrażanie w polską kulturę obcych zwyczajów. Czasami wzbudza ono niechęć.
     Niemniej sama idea Święta Zakochanych (a może kochających?) jest sympatyczna. I chociaż wartości uniwersalne jakimi są miłość i przyjaźń należy stale pielęgnować, bez szukania pretekstu dla słowa "kocham", dlaczego nie zaakceptować dnia okazywania uczuć? Wszak łakną ich wszyscy, niezależnie kto i w ja-kim dniu im patronuje.

     W dniu świętego Walentego spotkaliśmy się, w bardzo nielicznej grupie, na nabożeństwie ku czci patrona zakochanych. Niestety mało było Parafian, którym miła była modlitwa w intencji ukochanej osoby. Czyżby miłość była nam obca? Czy wstydzimy się pokazać innym, że kochamy i jesteśmy kochani? Myślę, iż każdy z nas ma kogoś bardzo bliskiego swemu sercu, kogo poleciłby w swojej modlitwie świętemu Walentemu. Kogoś, za kogo chcemy się modlić. Niestety brakło nam czasu, a może odwagi, by wspólnie, bądź samemu przyjść na modlitwę wieczorną w intencji wszystkich kochających i zakochanych. 

                                                                                                    Święty Walenty i ksiądz Proboszcz Nabożeństwo prowadzone przez grupę młodzieży, przygotowaną pod kierunkiem ks. Proboszcza, było dla nas obecnych refleksją nad miłością przeżywaną przez młodych, miłością, z której czerpiemy siłę w życiu małżeńskim. Przybliżyli nam postać świętego Walentego, skłonili do refleksji nad naszą miłością, a w szczególności miłością okazywaną sobie wzajemnie w małżeństwie. Młodzi usłyszeli słowa modlitwy o dobrego narzeczonego, męża czy przyszłą żonę. Rozważania przeplatane były lirycznymi pieśniami, wzbudzającymi w zebranych jeszcze głębszą refleksję. W czasie całego nabożeństwa towarzyszyły nam relikwie św. Walentego, które ze czcią ucałowaliśmy na koniec spotkania. Każdy z obecnych otrzymał obrazki z modlitwami do Świętego, m..in.:
 
     „Wszechmogący i miłosierny Boże, dzięki Twej pomocy święty Walenty zwycięsko oparł się torturom; spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy wszyscy, którzy świętujemy jego triumf, sami mogli skutecznie zwyciężać podstępne działanie naszych wrogów. Amen.”

TD