PARAFIA
NARODZENIA NMP
Intencje mszalne | Zapowiedzi      
Strona główna Historia Parafia Kronika Galeria Bierzmowanie Różności
    Ważniejsze wydarzenia z życia parafii.
         Licznik odwiedzin



Dróżki
Łagiewniki
Odpust 2005
Pożegnanie Papieża
Św. Walenty
3 rocznica
Prymicje
Pielgrzymka do Włoch
Nauczycielu dobry...
Pielgrzymka
Parafialna pielgrzymka
do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia


Sanktuarium Bożego Miłosierdzia
„O niepojęte i niezgłębione
Miłosierdzie Boże
Kto Cię godnie uwielbić i wysławić może,
Największy przymiocie
Boga Wszechmocnego,
Tyś słodka nadzieja
dla człowieka grzesznego.”

(„Dzienniczek”, 951)




     W godzinach popołudniowych dnia 6 października 2005 roku udaliśmy się na pielgrzymkę parafialną do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Wielu z nas przyjechało do tego miejsca, by razem z innymi polecić i zawierzyć Bożemu miłosierdziu sprawy swoich bliskich i całą wspólnotę parafialną. Skorzystaliśmy z sakramentu pojednania, by z czystym sercem uklęknąć u stóp Jezusa Miłosiernego i ofiarować Mu siebie.
     W czasie pierwszych minut spędzonych w bazylice na cichej modlitwie, w skupieniu słuchaliśmy prelekcji na temat świętej Faustyny - orędowniczki Bożego Miłosierdzia.
     Jedna z sióstr zgromadzenia przybliżyła nam postać tej świętej, która żyła w klasztorze na łagiewnickim wzgórzu, w miejscu, które wybrał Bóg na miejsce kultu swojego miłosierdzia.
Siostra Faustyna      Święta Faustyna od dzieciństwa odznaczała się umiłowaniem modlitwy, pracowitością, posłuszeństwem i wielką wrażliwością na ludzką biedę.
     W życiu zakonnym gorliwie spełniała wszystkie prace, była skupiona i milcząca, a przy tym pełna życzliwej i bezinteresownej miłości. Jej życie, na pozór bardzo zwyczajne, monotonne i szare, kryło w sobie nadzwyczajną głębię zjednoczenia z Bogiem. Lata jej zakonnego życia obfitowały w nadzwyczajne łaski: objawienie, wizje, ukryte stygmaty, uczestnictwo w Męce Pańskiej. W swoim „Dzienniczku” pisała: „...Ani łaski, ani objawienia, ani zachwyty, ani żadne dary jej [duszy] udzielone, nie czynią jej doskonałą, ale wewnętrzne zjednoczenie duszy mojej z Bogiem. Te dary są tylko ozdobą duszy, ale nie stanowią treści, ani doskonałości. Świętość i doskonałość moja polega na ścisłym zjednoczeniu woli mojej z wolą Bożą.” (Dzienniczek, 1107)
     Dzienniczek ten, na życzenie Pana Jezusa oraz spowiedników, siostra Faustyna prowadziła bardzo dokładnie. Wiernie notowała w nim wszystkie słowa Pana Jezusa. To właśnie siostrę Faustynę wybrał Pan Jezus na sekretarkę i apostołkę swego miłosierdzia, aby przez nią przekazać światu wielkie orędzie Bożego miłosierdzia.
     Jedną z form kultu tego miłosierdzia jest odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego i modlitwa w godzinie miłosierdzia. Wszyscy Parafianie wzięli udział w tym nabożeństwie. O godzinie 15-tej wspólnie odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego w róż-nych językach, po czym w pełni uczestniczyliśmy w ofierze Mszy Świętej koncelebrowa-nej, której przewodniczył ksiądz Proboszcz Zdzisław Budek.
     Jako pielgrzymi włączyliśmy się w uroczysty śpiew ku czci Bożego Miłosierdzia (oprawę muzyczną i śpiew prowadził organista p. Antoni Bylica).
     Słowo Boże wygłosił ksiądz Andrzej Kopicz, który podziękował za tak liczne przybycie pielgrzymów do sanktuarium i modlitwę. W czasie kazania przypomniał istotę Bożego Miłosierdzia. Przypomniał drogę do chrześcijańskiej doskonałości wskazaną przez siostrę Faustynę. Drogę polegającą na ufności wobec Boga i wypełnianiu Jego woli, oraz postawie miłosierdzia wobec bliźnich.
     Stając przed obrazem miłosiernego Chrystusa, spoglądając na Jego serce promieniujące łaskami, zdajemy się słyszeć słowa samego Jezusa: „Nie lękajcie się, jestem z wami”, a my staramy się odpowiedzieć na Jego wołanie słowami, które On sam przekazał siostrze Faustynie: „Jezu , ufam Tobie!”

     Na koniec sprawowanej Eucharystii zawierzyliśmy losy Świata, naszej parafii i siebie Bożemu Miłosierdziu odmawiając modlitwę:

„Boże, Ojcze Miłosierny,
który objawiłeś swoją miłość
w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.

Pochyl się nad nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi
doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, Trójjedyny Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.

Ojcze Przedwieczny,
dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twego Syna,
miej miłosierdzie dla nas i całego świata!
Amen.”


    
Następnie oddaliśmy cześć relikwiom świętej Faustyny, poprzez ucałowanie krzyża zawierającego relikwie Świętej.
     Kolejnym punktem pielgrzymki była indywidualna adoracja Najświętszego Sakramentu w kaplicy wieczystej adoracji. Potem spotkaliśmy się wszyscy w kaplicy włoskiej pod wezwaniem św. Siostry Faustyny, aby przed jej wizerunkiem odmówić modlitwę różańcową, którą poprowadził ksiądz Proboszcz.
     Ubogaceni nowym doświadczeniem, pełni ufności wobec Boga bogatego w miłosierdzie podziękowaliśmy za dar tej pielgrzymki i wróciliśmy do naszych rodzin.
     Teraz przychodzi czas na głębsze zjednoczenie się z Bogiem podczas modlitwy w rodzinach, udziale w nabożeństwach i wdrażanie w życie prawd, których orędowniczką była Święta Faustyna.


Teresa Dąbrowska